سلام بهار زندگیم ، سلام قشنگ بی ریا , حالت چطوره نازنین ، چه می کنی با دوریا,  روزات چه جوری می گذرن ، شبا چطور سر می کنی  ,چقد تا خوابت ببره این ور و اون ور می کنی از تو دلت خبر دارم حال دلت خیلی بده ,  این سرنوشت عاشقا از اون قدیم تا ابده , عشقه و  سیصد تا بلا ، یه وقت نگی نمی تونی , قصه مونو ولش کنی ، بگی دیگه نمی خونی ,یه وقت  نیاد اونروزی که بگی دیگه خسته شدی, با اینهمه دام و قفس بگی که پر بسته شدی, نبینم از تو خاطرت ، عهدی که بستیم پاک بشه,  درخت خاطراتمون ، یه وقت بمیره خاک بشه,  یه وقت  نگی دیگه بسه ، بری و تنهام بزاری   ,به وسعت دشت دلم گلای ماتم بکاری  ,درسته که اگه  بری ، غصه و دردت کم می شه ,ولی بدون که اینجوری ، درخت عمرم خم می شه  ,راستی  تو می تونی بری ؟ بی من بری ، بی همنفس , تو بری و رها بشی ، منم بمونم تو قفس؟, فکر  نکنم دلت بیاد ، دل منو خون بکنی,  قلب منو بشکنی و منو پریشون بکنی, درسته که بعضی روزا ، یه خورده غرغر می کنی, ولی اگه پاش برسه ، حسابی شرشر می کنی, من  توروخوب می شناسمت ، تو مثل رویا می مونی, قصه زنده موندنو تو گوشای من می خونی , قلب تو عین دریاست زلال و پاک و آبی,  تو عالم رفاقت تو نابه نابه نابی, سرت رو درد نمی  یارم ، فکر می کنم دیگه بسه,  می بخشی بعضی گفته هام یه جورایی پیش و پسه.

   تو رو سپردم به خدا ، خدای خوب و مهربون, قدر دل قشنگتو ، تو رو به جون من بدون ...

salam golam

i was writing for you.

singing for you.

breathing for you.

O my love just living for you.

but...

sometimes someone dosent let to see 2 pink roses next to each others!

i feel lonely without you my love.

i pray every day for you, every night for you and for our true love...

i'm still waiting for you and for that great day wich we will reach each other!

i miss u alotttttttttttttttttttttttt my7

come soon my love. my hands are empty without you azizam!

take care of my life alot

قلبم محکوم شد به ساده بودن... غرورم محکوم شد به خونسرد بودن.

 احساسم محکوم شد به کم حرف بودن... دلم محکوم شد به گوشه گیر ب

ودن... چشمانم محکوم شد به مهربان بودن... دستهایم محکوم شد به س

رد بودن... پاهایم محکوم شد به تنها رفتن... آرزوهایم محکوم شد به

محال بودن... وجودم محکوم شد به تنها بودن... و من باز هم مثل

همیشه خودم رو محکوم می کنم به تنها بودن.

روي قبرم بنويسيد کبوتر شد و رفت زير باران غزلي خواند ، دلش تر شد و رفت چه تفاوت که چه خورده است غم دل يا سم آنقدر غرق جنون بود که پر پر شد و رفت روز ميلا د : همان روز که عاشق شده بود مرگ با لحظه ي ميلا د برابر شد و رفت او کسي بود که از غرق شدن مي ترسيد عاقبت روي تن ابر شناور شد و رفت هر غروب از دل خورشيد گذر خواهد کرد دختری ساده که يک روز کبوتر شد.

سلام .

 خوبین ؟

نمیدونم چرا ولی دلم خیلی گرفته.کسی نیست که باهاش درد و دل کنم کسی نیست که سرمو بزارم رو شونه هاشو های های گریه کنم.

دیگه از همه نا امید شدم. از این دنیایه کثیف بدم میاد.حتی نزدیک ترین دوستم بهم خیانت کرد.

آخه چرا آدما باید انقدر بد باشند .

راستی یکی از دوستام یه وبلاگی داره که به نظر من خیلی جالبه برین نگاه کنید ضرر نداره.

Www.Tak-Ashk.Blogfa.Com

شب برای چيدن ستاره های قلبت خواهم آمد

بيدار باش من با سبدی پر از بوسه می آيم

و آن را قبل از چيدن روی گونه هايت می کارم

 تا بدانی ای خوبم دوستت دارم

 ::(دوستت دارم )::

 پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگي گريه ميكنم و آرزو ميكنم كه كاش

 براي يك لحظه فقط يك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم 

ميخواهم سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم تا ديگر از گريه كم نشوم .

 تو مرا به ديار محبتها بردي و صادقانه دوستم داشتي پس بيا و باز در اين راه

 زيرا كه من و تو ما شده ايم پس نگذار زمانه بيرحم دلهايي را كه از هم

جدا نشدني است را به درد آورد دلم را به تو دادم و كليدش را به سوي

آسمان خوشبختي ها روانه كردم چه شبها كه تا سحر به يادت با

گونه هاي خيس از دلتنگي ها به سر بردم چه روزها با خاطراتت نفس

              كشيدم پس تو اي سخاوت آسماني من ...

                               مرا درياب كه ديوانه وار دوستت دارم.

                                         جوجو دوست دارم

من صبورم اما...

به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم ...

یا اگر شادی زیبای تو را به غم غربت چشمان خود می بندم...

من صبورم اما چقدر با همه ی عاشقیم محزونم !!!

من صبورم اما ...

بی دلیل از قفس کهنه ی شب می ترسم ...

بی دلیل از همه تیرگی تلخ غروب و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور کند می ترسم...

              من صبورم اما ...آه ... این بغض گران .... صبر چه می داند چیست!؟

            من آن موجم که آرامش ندارم

                                                            به آسانی سر سازش ندارم

                همیشه در گریزو د گزارم

                                                       نمی مانم به یکجا بی قرارم

                                                                            N ازت ممنونم که دوباره عاشقم کردی

مي خواستم فراموشت كنم

اما هرگز نگفتي چرا ؟

نپرسيدي چرا ؟ چرا كسي كه تو هميشه ساده از آن مي گذشتي 

حاضر شده است قلب خود را به دار آويزد

و تمام وجود خود را دفن كند

دليلش را مي داني ؟؟؟؟؟

چون آرزويم بود كه تو شاد بماني

با آنكه دوستش داري ...

من خودم را قرباني تو كردم

كه از من آسيبي نبيني

دلم را لگدمال احساسات تو كردم

كه غمگين نباشي

نمي دانم از اين پس چه خواهد شد

اما از احوال خود آگاهم

كه بي تو خواهم مرد ...

همانند آن ماهي بدور از دريا ...

اينك برو خوش باش

كه نذر اين شاديت

قرباني وجودم بود ...